23 Kasım 2016

Güzel Bir Öykü


Artık yeni bloğumda yazıyorum.Bu www.mesuthocaoglu.com linkten takip edebilirsiniz. 



    Seni seviyorum diyebiliyorsam, bu sende bütün insanlığı, bir anlamda canlı olan her şeyi ve yine sende kendimi seviyorum demektir.Öyle kuru kuru sevmek değil.Güzel gelen her halinden güzel giden her konuşmaya, ağlamaklı olmuş gözlerinden boynundaki huzurun kokusuna ... Bir anda oluşmuş bir sevgi değil.Yeni farkına varıp sözlerinde kendimi aramıyorum.Kendimi hatırlatmaya da çalışmıyorum.Koşamıyorum da arkandan ... Bilirsin sen beni.Yenileceğimi anladığım an çıkış yolu ararım kendime.O yüzden bile bile düşmek istemiyorum.Sadece bir kaç kere '' Seni Seviyorum '' diye bildim sen oyun sanarken.

Anlamanı beklemiyorum sana anormal gelen halimi.Bana bile yabancı aslında.Uzun zaman olmuş birinin karşısında güçsüz kalmayalı.Elimde oynayacak işe yarar kartta kalmadı.Artık neysem oyum karşında.Farkında olmadan yenilmişim güzel gülüşlerine.Ayıp değil mi bir adamı bu kadar düşürmek? Hemde tanıdığın her şeyini bildiğin adamı.'' Seni Seviyorum '' kelimelerini yasakladın bana.Oysa bağıra bağıra çok söylemek istemiştim.

Anlatacak güzel bir öykümüzde olurdu.Üşenmez yazardım.Dilden dile dolaştırırdım öykümüzü.Geçmiş neleri kaçırdığını fark ederken gelecek nesillere örnek olurduk.Mutluluğun mutluluğum olacaktı.Hatta seni mutlu edeceğini bilsem Ay'da hayat bile bulurdum.

Hayallerimin ve düşüncelerimin sınırı yok.Mantığımın almadığı tek konu var.Karşında durmuş sevgini beklerken senin geçmişine, geleceğine, gidenine ve gelenine ağlayıp rahatlamak istemen.Bana iyi ki varsın derken başka tarafta kurduğun bu cümlede kendimi bulamadım.


0 yorum:

Yorum Gönder