25 Şubat 2016

Umut Tükenmek Üzere


Artık yeni bloğumda yazıyorum.Bu www.mesuthocaoglu.com linkten takip edebilirsiniz.


Aniden yeni bir fikir beliriyor kafamın içinde.Hayata dökmeye, gerçekleştirmeye can atıyorum.Başlıyorum ufak ufak arastırmalara.O ne demiş diğeri neler yapmış .. Çok vakit kaybetmeden tasarlamaya başlıyorum.Bilgisayar ekranına notlar alıyorum." Bu sefer olucak lan bu sefer akıp gidicek " diye kendimi daha da hırslandırıyorum.



Ufak problemler çıkıyor " hallederiz "diyorum.Benden önce deneyenleri buluyor deneyipte başaranları görüyorum.Çıkan problemleri çözdükçe zevk almaya başlıyorum.Devam ediyorum durmadan.Masanın sağ tarafında 6 dan fazla kahve bardağı.Rekorum 8 gözünüzü korkutmasın.Bardakların yanında istiflenmiş küllüğün içinde sigara izmaritleri.Dökülecekler artık söndürecek yer kalmadı!

Arka arkaya acılan sayfalar.Her sayfada yeni bilgi arayışları.Bitmiyor sayfalar " öğrenicek daha çok konu var. " diyorum ve not almaya devam ediyorum.Bu sefer kesinlikle olmak zorunda hayata karşı çok zaman kaybettik ve yanındada çok kişiyi geri ittik.İstediğim başarmak değil.İstediğim başardığımda ortalığı toparlamak.Hayatın benden aldıklarından sadece hakkım olanı geri almak.O yüzden bu  umutta suya düşmemek zorunda.

Daha fazla hataya yer yok ! Düzeni bozmadan devam etmem gerekiyor.Bekletiler artıyor üzerine olası hayallerde giriyor bir taraftan.İşte bu noktadan sonra gerçekten olmama olasılığı diye bir şey kalmıyor.Olması için zorluyosun.Yüzünde mutluluğu dair hiç bir şey kalmıyor.Hayalleri karıştırdın bir kere kendini bilsende karıştırdın işte.

Bir sigara daha .. 24 saati devirdik bünye daha ne kadar uykusuzluğu kaldırabilir ? Rekor 38'lerde araştırmaya devam.Aynaya bakıyorsun arada " 20 yaşındasın ulan senin mutlu olman gerekiyor " diyosun.Yüzünde tek bir mutluluk zerresi olmamasına rağmen.Biraz müzik dinlemeliyim.Rahatlamalıyım!Duygusal şarkıları es geç.. Duygusal karmaşaya yer yok şuan!

Gözlerim kızarmış..Sistem çökmeye başladı.Kaç saat daha dayanabilirim? Araştıracak konular bitmedi devam etmeliyim.Fikir hala ağacın gövdesinde ve gökyüzüne doğru ilerlemeye devam ediyor.Başarıyor muyum?En yükseğe çıkmalıyım hile yapmalıyım.Doğru yollardan devam edersem çok vaktimi alıcak.Kesinlikle kestirmeden gitmeliyim.Yeni sayfalar ...

Sonra kilitleniyorum duvara olasılıkları değerlendirmeye başlıyorum.Umut suya düştü düşecek.Hayatın bana yol diye çizdiği uçurumdan yine düşecek miyim?Peki düşersem kaldırabilecek insan kaldı mı ? Yavaştan kayıyor kafan yastığa alışık olduğun tükenmişlik hissi uyku ile uyanıklık arasındaki eskiden güzel dediğin hayalleride tüketiyor.


Uykuya geçmeden önce aklımda tek soru;

" Umut tükenmek üzere.. Neden hala normal bir insan gibi hayatıma devam edemiyorum ? "








1 yorum:

  1. Ben de senin başarılarını tebrik ederim. http://mucizeibaki.blogspot.com.tr/

    YanıtlaSil